ไดอารี่ (Diary) แรก 2015 แสงแห่งความหวัง และ ความหลังของชีวิต

January 3, 2015 at 8:47 pm
ปี 2015 ความหวัง กำลังใจ

ปี 2015 ความหวัง กำลังใจ

 

เป็นการดูพระอาทิตย์ขึ้น ปีใหม่ 2015 อย่างเป็นทางการ ณ ภูทับเบิก จังหวัดเพชรบูรณ์ ในเวลา 6.00 น. แสงแห่งความหวัง และ ภาพแห่งความหลัง แต่ละปีของปีใหม่ จะมาดูพระอาทิตย์ขึ้นในแต่ละสถานที่ ไม่รู้ทำไม ทุก ๆ ปี ในช่วงปีใหม่ จะต้องออกมาดูพระอาทิตย์ขึ้น มันรู้สึกว่า ชีวิตผ่านปีเก่าไปอีก 1 ปี กำลังเข้าอายุที่เพิ่มขึ้นอีก 1 ปี อายุที่จะลดลงในบั้นปลายของชีวิตอีก 1 ปี คิดถึงทุก ๆ คน รอบ ๆ ข้างไม่ว่า พ่อ แม่ พ่อตา แม่ยาย ที่เสียไปแล้วทั้งหมด ความเหงา ภาพเก่า ๆ หลาย ๆ ภาพ ถ้าเขาอยู่ด้วย ณ ตอนนี้ เราคงจะมีความสุขมากกว่านี้

10 ปีแห่งการครบรอบการแต่งงาน 

10 ปีครบรอบของการแต่งงาน

10 ปีครบรอบของการแต่งงาน

10 ปีครบรอบของการแต่งงาน ยังคงมีภรรยาคนนี้เคียงข้างเสมอ มุมมองการเขียน Blog ให้คนอ่าน การถ่ายภาพสวยให้คนดู เริ่มเปลี่ยนไปว่าเป็นบันทึกความทรงจำทีมีค่าในแต่ละวัน เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าสักวันนึงชีวิตที่หายไปจากโลกใบนี้ คงมีเรื่องราวดี ๆ ที่ได้บันทึกไว้ ว่าครั้งหนึ่งเคยไปในสถานที่ไหนบ้าง blog มันคือ diary ที่มีค่ามาก สำหรับคนที่ได้บันทึกเรื่องราวลงไป

เชื่อในตนเอง

เชื่อในตนเอง

อะไรคือเป้าหมายในปี 2015

คาดหวังไว้เยอะ แต่ มักจะไม่ค่อยทำได้ตามที่หวัง อาจจะหัวไม่ดี หรือ โง่เกินไป (ภาษาอังกฤษ) ช่วงปลายปี ตั้งใจตื่นนอนตี 4.30 น.ไว้ เพื่อมาเรียนผ่าน
You tube  ทำได้หลายวัน แต่ เรียนเน้นฟัง แล้วพูดตาม แต่ก็ยังไปได้ไม่ถึงไหน อาจจะสมองดูแล้วว่าเราอาจจะโง่เกินไป คงจะต้องทำต่อไป

Apps บนมือถือ อยากเขียน Apps สัก Apps ที่เป็น Native Apps โดยเขียนด้วย Java Platform ตอนนี้เขียนได้แค่ Hybrid น่าแปลกของตัวเรา คือเรียนเกี่ยวกับ computer ใช้เวลาไม่นาน ก็เข้าใจเกือบหมด

อยากเปลี่ยนงาน หรือ อยากย้ายแผนก เหตุผลหลัก ๆ คือ อยากออกจาก comfort Zone  อยากทำอะไรที่ท้าทายทุกวัน และ ก็เพิ่มทักษะ ที่เราขาดเช่น ภาษาอังกฤษ อยากทำงานร่วมกันกับคนต่างชาติ แต่ ตอนนี้ยังคุยกับเขาได้บ้างไม่ได้บ้าง

อยากผอมกว่านี้  อยากออกกำลังกาย ด้วยการวิ่ง และ ปั่นจักรยาน ทางไกล  ปีนี้จะเป็นปีที่จะขอออกกำลังกายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

อยากทำอะไรเพื่อสังคมบ้าง

41 ปี ภาพแห่งความหลัง

41 ปี ภาพแห่งความหลัง

 

อายุย่างเข้า 41 ปี  พ่อ แม่เสียอายุ 66 ปี ถ้าเฉลี่ยมีอายุเท่าพ่อแม่เรา เหลือเวลาใช้ชีวิตอีก ไม่เกิน 25 ปี หรือ ว่าประมาณ 2 รอบ  แต่งงานกัน 10 ปีลูกไม่มี บ้านพ่อตา แม่ยายสร้างให้ภรรยา แล้วชีวิตต้องการอะไรอีก ?

– กรรมฐาน การสวดมนต์ การใส่บาตร สร้างชีวิตใหม่ให้เรา ?

– กรรมฐาน 40 ทรรศ วิปัสสนาญาณ ทั้ง 9 ฝึกมา 5-6 ปี  ฝึกการปล่อยวาง และ การดับของชิวิต ไม่อยากแข่งกับใครที่รวยกว่า เก่งกว่า แต่ ทุก ๆ วันที่ทำคือแข่งกับตัวเอง

– พอใจจริง ๆ กับสิ่งที่มี และ เติมเต็ม กับสิ่งที่ขาด ทุกวันนี้ อยากได้ความรู้ ความรู้ และ ก็ความรู้ คือ อาจจะเป็นอดีตที่ต้องแอบเขาเรียน Tutor หลาย ๆ แห่ง ตอนนี้ technology มันดีกว่าเมื่อก่อนมาก เลยศึกษาได้ตลอด และ ก็มีคนที่พร้อมจะสอน รู้สึกมีความสุขทุก ๆ ครัั้งที่ได้ทำอะไรใหม่ ๆ

– พอ บารมี ต่อหน้าหลวงพ่อ หลวงปู่ พระพุทธ เจ้า อยากได้เพียง 3 ข้อ 1. สติ  2. สมาธิ 3. ปัญญา

– การดับจิต รหัส ATM / รหัสหุ้น / ข้อมูลทุกอย่าง ฝากไว้ให้ภรรยาทั้งหมด ถ้าวันใดเราเป็นอะไรขึ้นมา

 

เป็นการเขียน ไดอารีแรกในปี 2015 ในวันหยุดปีใหม่ ที่หลาย ๆคนยังท่องเที่ยวอยู่ ฟังเพลงไป กับบรรยากาศเย็น ๆ ทำให้รู้สึกว่า่ ความสุขที่เราตามหา ที่แท้ คืออยู่รอบ ๆ ตัวเราจริง ๆ

Webmaster

Anantachai ittiworapong

Comments

comments